مرجع مسجد النبی کوهسنگی مشهد

موضع ها انتقادی و معترضانه در روزنامه مدرسه اسلام
آیت‌الله مکارم شیرازی که تا اندکی بعد از انقلاب اسلامی در ۱۳۵۷ش، صاحب و مالک امتیاز و مدیرمسئول خبرنامه مدرسه اسلام بوده، در سرمقاله‌های این نشریه قبل از برد انقلاب، بارها مواضعی انتقادی و معترضانه درباره مسائل اداری، اخلاقی، فرهنگی و انتقاد تعلق حکومت فرمان روا به غرب اتخاذ کرده و همین رویکردها سبب به توقیف‌های چندباره مدرسه اسلام شد‌ه‌است. اعتراض به کشف عفاف و حجاب و بی‌سد و باری، عکس العمل به پیکار نمایشی با خرابی اداری و زیر میزی‌خواری، اشاره به گردانندگان مطبوعات مروج خرابی و سرمقاله‌ای در عکس العمل به بسط شراب‌خواری، مطالبی از آیت‌الله مکارم شیرازی بوده که سبب به توقیف موقت نشریه مدرسه اسلام در مورد ها گوناگون مسجد النبی کوهسنگی مشهد گردیده‌است.[۵۳]

از لایحه انجمن‌های ایالتی و ولایتی تا نوشته‌علمی خبر نامه داده ها
نقش‌آفرینی‌های سیاسی آیت‌الله مکارم شیرازی را می‌اقتدار در اکثری از رخدادهای قبل از انقلاب کشور ایران دید که در سطح ها مختلفی انجام یافته آدرس مسجد النبی کوهسنگی مشهد میباشد:

سخنرانی در مراسمی که در اعتراض به لایحه انجمن‌های ایالتی و ولایتی (۱۰ آبان ۱۳۴۱ش) برگزار شد.[۵۴]
سخنرانی در آبادان به نمایندگی از امام خمینی در اعتراض به رفراندوم انقلاب سپید (فصل بهار ۱۳۴۲ش).[۵۵]
سخنرانی پرشور انقلابی در مسجد هدایت طهران، در خرداد ماه ۱۳۴۲ش به طور همزمان با روز عاشورا، و دستگیر شدن در شب ۱۵ خرداد ماه ۱۳۴۲ش به همپا مرتضی مطهری، محمدتقی فلسفی، عبدالکریم هاشمی‌نژاد و جمعی دیگر.[۵۶] وی ۴۵ روز در زندان به راز موفقیت و بعد از آن رزرو مسجد النبی کوهسنگی مشهد آزاد شد.[۵۷]
ارسال طومار (به همپا بعضا دیگر از حوزویان شیرازی مقیم حوزه علمیه قم) به امیرعباس واضح، ابتدا‌وزیر، در اعتراض به تبعید امام خمینی، در اسفند شماره تلفن مسجد النبی کوهسنگی مشهد ۱۳۴۳ش.[۵۸]
ارسال طومار‌هایی به امام خمینی بعد از جابجایی او از ترکیه به نجف. این طومار‌ها که امضای گروهی از مدرسان حوزه علمیه قم را به یاروهمدم داشت، دربردارنده ابراز خوشحالی از جابجایی امام خمینی به نجف و دعا برای رجوع و برگشت او به جمهوری اسلامی ایران بود.[۵۹]
تأکید بر مرجعیت امام خمینی بعداز درگذشت سید محسن حکیم در تسلیت اعضای جامعه مدرسین حوزه علمیه قم (مثلا آیت‌الله مکارم شیرازی) خطاب به امام خمینی.[۶۰] آیت‌الله مکارم همینطور به یاروهمدم ۴۲ بدن از روحانیان حوزه علمیه قم، بعد از درگذشت مشکوک سید مصطفی خمینی، ۱ آبان ۱۳۵۶ش، تلگرام تسلیتی به امام خمینی فرستاد. تأکید بر رجوع امام خمینی، درین تلگرام هم چشم میشود که به وضوح نشانگر وجه سیاسی این تلگرام تسلیت میباشد.[۶۱]
سخنرانی در مسجد ارک طهران، از اولِ دهه ۵۰ خورشیدی، درباره موضوعاتی از قبیل انتقاد مارکسیسم، جنگ با اسلام سرمایه‌داری، ارتباط اسلام و سیاست، حق وتو در سازمان ملل و فلسطین.[۶۲]
برگزاری مراسم چهلم سید مصطفی خمینی در مکتب امیرالمؤمنین، در ۹ آذر ۱۳۵۶ش، با حضور سه هزار نفر از عموم قم که بعداز آن، عده ای از کمپانی‌کنندگان و طلاب، با برگزاری تظاهراتی به سوی مکتب خان شعار «سلام بر خمینی» راز دادند.[۶۳]
سخنرانی اعتراضی در عکس العمل به توهین به امام خمینی در نوشته‌علمی مجله داده ها با تیتر «کشور‌ایران و استعمار سرخ و سیاه». این سخنرانی در حضور عموم معترضی مشکل شد که به نماد اعتراض در مکتب امیرالمؤمنین(ع) تجمع کرده بودند. سخنان مکارم شیرازی در‌این ارتباط، موجب تبعید وی شد.[۶۴]
هفت ماه تبعید
بعد از رخدادهای ۱۹ دی ۱۳۵۶ش، آیت‌الله مکارم شیرازی، حسین نوری همدانی، ابوالقاسم خزعلی، محمدعلی گرامی، محمد یزدی و حسن صانعی تبعید شدند.[۶۵] مکارم شیرازی بر طبق حکم «کمیسیون نگهداری امنیت اجتماعی شهرستان قم»، محکوم به سه سال اقامت اجباری در شهرستان چابهار شد و ۲۱ دی ۱۳۵۶ش به چابهار پیامبر شد.[۶۶] وی ۵۰ روز سپس به مهاباد[۶۷] و بعداز چندی به انارک در شهرستان نایین برده شد و از ۹ خرداد ماه ۱۳۵۷ش، ادامه تبعید خویش را در آنجا گذراند.[۶۸] مکارم شیرازی به همپا تعدادی بدن دیگر از روحانیان تبعید گردیده، بعد از در آغاز‌وزیری جعفر شریف‌امامی و شعارهای وی برای اعطای آزادی سیاسی، آزاد گردیده و به قم بازگشتند.[۶۹]

موضع ها انتقادی و معترضانه در روزنامه مدرسه اسلام
آیت‌الله مکارم شیرازی که تا اندکی بعد از انقلاب اسلامی در ۱۳۵۷ش، صاحب و مالک امتیاز و مدیرمسئول خبرنامه مدرسه اسلام بوده، در سرمقاله‌های این نشریه قبل از برد انقلاب، بارها مواضعی انتقادی و معترضانه درباره مسائل اداری، اخلاقی، فرهنگی و انتقاد تعلق حکومت فرمان روا به غرب اتخاذ کرده و همین رویکردها سبب به توقیف‌های چندباره مدرسه اسلام شد‌ه‌است. اعتراض به کشف عفاف و حجاب و بی‌سد و باری، عکس العمل به پیکار نمایشی با خرابی اداری و زیر میزی‌خواری، اشاره به گردانندگان مطبوعات مروج خرابی و سرمقاله‌ای در عکس العمل به بسط شراب‌خواری، مطالبی از آیت‌الله مکارم شیرازی بوده که سبب به توقیف موقت نشریه مدرسه اسلام در مورد ها گوناگون مسجد النبی کوهسنگی مشهد گردیده‌است.[۵۳]

از لایحه انجمن‌های ایالتی و ولایتی تا نوشته‌علمی خبر نامه داده ها
نقش‌آفرینی‌های سیاسی آیت‌الله مکارم شیرازی را می‌اقتدار در اکثری از رخدادهای قبل از انقلاب کشور ایران دید که در سطح ها مختلفی انجام یافته آدرس مسجد النبی کوهسنگی مشهد میباشد:

سخنرانی در مراسمی که در اعتراض به لایحه انجمن‌های ایالتی و ولایتی (۱۰ آبان ۱۳۴۱ش) برگزار شد.[۵۴]
سخنرانی در آبادان به نمایندگی از امام خمینی در اعتراض به رفراندوم انقلاب سپید (فصل بهار ۱۳۴۲ش).[۵۵]
سخنرانی پرشور انقلابی در مسجد هدایت طهران، در خرداد ماه ۱۳۴۲ش به طور همزمان با روز عاشورا، و دستگیر شدن در شب ۱۵ خرداد ماه ۱۳۴۲ش به همپا مرتضی مطهری، محمدتقی فلسفی، عبدالکریم هاشمی‌نژاد و جمعی دیگر.[۵۶] وی ۴۵ روز در زندان به راز موفقیت و بعد از آن رزرو مسجد النبی کوهسنگی مشهد آزاد شد.[۵۷]
ارسال طومار (به همپا بعضا دیگر از حوزویان شیرازی مقیم حوزه علمیه قم) به امیرعباس واضح، ابتدا‌وزیر، در اعتراض به تبعید امام خمینی، در اسفند شماره تلفن مسجد النبی کوهسنگی مشهد ۱۳۴۳ش.[۵۸]
ارسال طومار‌هایی به امام خمینی بعد از جابجایی او از ترکیه به نجف. این طومار‌ها که امضای گروهی از مدرسان حوزه علمیه قم را به یاروهمدم داشت، دربردارنده ابراز خوشحالی از جابجایی امام خمینی به نجف و دعا برای رجوع و برگشت او به جمهوری اسلامی ایران بود.[۵۹]
تأکید بر مرجعیت امام خمینی بعداز درگذشت سید محسن حکیم در تسلیت اعضای جامعه مدرسین حوزه علمیه قم (مثلا آیت‌الله مکارم شیرازی) خطاب به امام خمینی.[۶۰] آیت‌الله مکارم همینطور به یاروهمدم ۴۲ بدن از روحانیان حوزه علمیه قم، بعد از درگذشت مشکوک سید مصطفی خمینی، ۱ آبان ۱۳۵۶ش، تلگرام تسلیتی به امام خمینی فرستاد. تأکید بر رجوع امام خمینی، درین تلگرام هم چشم میشود که به وضوح نشانگر وجه سیاسی این تلگرام تسلیت میباشد.[۶۱]
سخنرانی در مسجد ارک طهران، از اولِ دهه ۵۰ خورشیدی، درباره موضوعاتی از قبیل انتقاد مارکسیسم، جنگ با اسلام سرمایه‌داری، ارتباط اسلام و سیاست، حق وتو در سازمان ملل و فلسطین.[۶۲]
برگزاری مراسم چهلم سید مصطفی خمینی در مکتب امیرالمؤمنین، در ۹ آذر ۱۳۵۶ش، با حضور سه هزار نفر از عموم قم که بعداز آن، عده ای از کمپانی‌کنندگان و طلاب، با برگزاری تظاهراتی به سوی مکتب خان شعار «سلام بر خمینی» راز دادند.[۶۳]
سخنرانی اعتراضی در عکس العمل به توهین به امام خمینی در نوشته‌علمی مجله داده ها با تیتر «کشور‌ایران و استعمار سرخ و سیاه». این سخنرانی در حضور عموم معترضی مشکل شد که به نماد اعتراض در مکتب امیرالمؤمنین(ع) تجمع کرده بودند. سخنان مکارم شیرازی در‌این ارتباط، موجب تبعید وی شد.[۶۴]
هفت ماه تبعید
بعد از رخدادهای ۱۹ دی ۱۳۵۶ش، آیت‌الله مکارم شیرازی، حسین نوری همدانی، ابوالقاسم خزعلی، محمدعلی گرامی، محمد یزدی و حسن صانعی تبعید شدند.[۶۵] مکارم شیرازی بر طبق حکم «کمیسیون نگهداری امنیت اجتماعی شهرستان قم»، محکوم به سه سال اقامت اجباری در شهرستان چابهار شد و ۲۱ دی ۱۳۵۶ش به چابهار پیامبر شد.[۶۶] وی ۵۰ روز سپس به مهاباد[۶۷] و بعداز چندی به انارک در شهرستان نایین برده شد و از ۹ خرداد ماه ۱۳۵۷ش، ادامه تبعید خویش را در آنجا گذراند.[۶۸] مکارم شیرازی به همپا تعدادی بدن دیگر از روحانیان تبعید گردیده، بعد از در آغاز‌وزیری جعفر شریف‌امامی و شعارهای وی برای اعطای آزادی سیاسی، آزاد گردیده و به قم بازگشتند.[۶۹]