عبداللّه بن جعفر حِمیری، فقید و محدث شیعی سده سوم و چهارم هجری، مالک تاثیر پر اسم و رسم قُربُ الاِسناد و زنده در روزگار امامت امام هادی(ع) و امام حسن عسکری(ع) و همینطور در عصر غایب بودن صغری.او از اول اشخاصی مسجد النبی کوهسنگی مشهد میباشد
که در حوزه علمیه کربلا به تربیت دانش آموز سعی گمارده میباشد. سازه بر نقل روضه خوان طوسی، عبدالله بن جعفر حمیری دارنده هفده کتاب بود که فقط یک تاثیر وی به دست ما رسیده آدرس مسجد النبی کوهسنگی مشهد میباشد.[۱]
تولد
از تاریخ ظریف تولد و وفات عبدالله بن جعفر اطلاعی در اختیار وجود ندارد، ولی بدونشک در روزگار امامت امام هادی(ع) و امام حسن عسکری(ع) و در عصر غایب بودن صغرا میزیسته رزرو مسجد النبی کوهسنگی مشهد میباشد.
حمیری، از مشایخ و بزرگان قم بود، در سالهای نهایی قرن سوم به کوفه مهاجرت کرد و محدّثان آن شهر از او روایات اکثری شنید.[۲]
فرزندان
حمیری خلال فرزندش محمد، که شخصی پر اسم و رسم و مالک تألیفات بوده، سه فرزند دیگر، به اسمهای احمد و جعفر و حسین، داشته میباشد که همه دارنده مکاتباتی با امام مجال(عج) شماره تلفن مسجد النبی کوهسنگی مشهد بودهاند.[۳]
راوی حدیث
حمیری نقش مهمی در قصه مکتوبات حدیثی محدّثان قم داشته میباشد.[۴] همینطور اسم او در سلسله ورقه ها روایی اکثری از اثر ها محدّثان شیعی کوفه و بخش ها دیگر چشم میشود.[۵]
بعضا از عده ای که حمیری از آنها ماجرا کرده عبارتاند از:
احمد بن محمد بن خالد برقی[۶]
محمد بن حسین بن ابی الخطاب[۷]
محمد بن خالد طیالسی[۸]
ایوب بن نوح بن دراج[۹]
مهمترین راویان حدیث از حمیری نیز عبارتاند از:
فرزندش محمد بن عبدالله حمیری[۱۰]
احمد بن محمد بن یحیی عطار قمی[۱۱]
محمد بن همام اسکافی[۱۲]
محمد بن حسن بن ولید قمی[۱۳]
علی بن حسین بن بابویه[۱۴]
ابوغالب زُراری[۱۵]
محمد بن موسی بن متوکل[۱۶]
ولی روحانی طوسی در رجال خویش[۱۷] دربین اصحاب امام رضا (ع) از شخصی به اسم ابوالعباس حمیری حافظه کرده که خویی[۱۸] ـ با ارائه دلایلی، برای مثال تاریخ مهاجرت حمیری به کوفه، که نجاشی آن را گزارش کرده ـ او را غیر از عبداللّه بن جعفر حمیری دانسته میباشد.[۱۹]
اثرها
حمیری اثر ها زیادی تألیف کرده که اکثر وقت ها مشمول موضوعات آیتم عشق و علاقه محدّثان آن عصر میباشد. برای مثال موضوعاتی که محدّثان شیعه آن عصر اثرها زیادی درباره آن تدوین کردهاند، جوابهای ائمه به سوالهای اصحاب درباره مسائل شرعی و کلامی میباشد که موردها فراوانی از آنان در کتاب ها اربعه نقل شدهاست.[۲۰]
مکاتبات دینی ـ کلامی
عبدالله بن جعفر حمیری بعضی مکاتبات شرعی ـ کلامی در میان امامان شیعه و اصحاب را گردآورده و اثراتی با این مسئله تألیف نموده است.
او در کتاب مسائل الرجال و مکاتباتهم اباالحسن الثالث (ع)،[۲۱] طومار نگاریهایی در بین بعضی اصحاب امام هادی(ع) با وی را، که غالبا شامل مسائل شرعی میباشد، گرد آورده میباشد.
اسم بعضا از این اشخاص در منابع حدیثی دیگر آمده میباشد که عبارتاند از:
حسن بن صاحب[۲۲]
محمد بن جزک[۲۳]
حسین بن علی بن کیسان صنعانی[۲۴]
ایوب بن نوح[۲۵]
محمدبن سرو[۲۶]
علی بن ریان بن صلت[۲۷]
عبداللّه بن جعفر حِمیری، فقید و محدث شیعی سده سوم و چهارم هجری، مالک تاثیر پر اسم و رسم قُربُ الاِسناد و زنده در روزگار امامت امام هادی(ع) و امام حسن عسکری(ع) و همینطور در عصر غایب بودن صغری.او از اول اشخاصی مسجد النبی کوهسنگی مشهد میباشد
که در حوزه علمیه کربلا به تربیت دانش آموز سعی گمارده میباشد. سازه بر نقل روضه خوان طوسی، عبدالله بن جعفر حمیری دارنده هفده کتاب بود که فقط یک تاثیر وی به دست ما رسیده آدرس مسجد النبی کوهسنگی مشهد میباشد.[۱]
تولد
از تاریخ ظریف تولد و وفات عبدالله بن جعفر اطلاعی در اختیار وجود ندارد، ولی بدونشک در روزگار امامت امام هادی(ع) و امام حسن عسکری(ع) و در عصر غایب بودن صغرا میزیسته رزرو مسجد النبی کوهسنگی مشهد میباشد.
حمیری، از مشایخ و بزرگان قم بود، در سالهای نهایی قرن سوم به کوفه مهاجرت کرد و محدّثان آن شهر از او روایات اکثری شنید.[۲]
فرزندان
حمیری خلال فرزندش محمد، که شخصی پر اسم و رسم و مالک تألیفات بوده، سه فرزند دیگر، به اسمهای احمد و جعفر و حسین، داشته میباشد که همه دارنده مکاتباتی با امام مجال(عج) شماره تلفن مسجد النبی کوهسنگی مشهد بودهاند.[۳]
راوی حدیث
حمیری نقش مهمی در قصه مکتوبات حدیثی محدّثان قم داشته میباشد.[۴] همینطور اسم او در سلسله ورقه ها روایی اکثری از اثر ها محدّثان شیعی کوفه و بخش ها دیگر چشم میشود.[۵]
بعضا از عده ای که حمیری از آنها ماجرا کرده عبارتاند از:
احمد بن محمد بن خالد برقی[۶]
محمد بن حسین بن ابی الخطاب[۷]
محمد بن خالد طیالسی[۸]
ایوب بن نوح بن دراج[۹]
مهمترین راویان حدیث از حمیری نیز عبارتاند از:
فرزندش محمد بن عبدالله حمیری[۱۰]
احمد بن محمد بن یحیی عطار قمی[۱۱]
محمد بن همام اسکافی[۱۲]
محمد بن حسن بن ولید قمی[۱۳]
علی بن حسین بن بابویه[۱۴]
ابوغالب زُراری[۱۵]
محمد بن موسی بن متوکل[۱۶]
ولی روحانی طوسی در رجال خویش[۱۷] دربین اصحاب امام رضا (ع) از شخصی به اسم ابوالعباس حمیری حافظه کرده که خویی[۱۸] ـ با ارائه دلایلی، برای مثال تاریخ مهاجرت حمیری به کوفه، که نجاشی آن را گزارش کرده ـ او را غیر از عبداللّه بن جعفر حمیری دانسته میباشد.[۱۹]
اثرها
حمیری اثر ها زیادی تألیف کرده که اکثر وقت ها مشمول موضوعات آیتم عشق و علاقه محدّثان آن عصر میباشد. برای مثال موضوعاتی که محدّثان شیعه آن عصر اثرها زیادی درباره آن تدوین کردهاند، جوابهای ائمه به سوالهای اصحاب درباره مسائل شرعی و کلامی میباشد که موردها فراوانی از آنان در کتاب ها اربعه نقل شدهاست.[۲۰]
مکاتبات دینی ـ کلامی
عبدالله بن جعفر حمیری بعضی مکاتبات شرعی ـ کلامی در میان امامان شیعه و اصحاب را گردآورده و اثراتی با این مسئله تألیف نموده است.
او در کتاب مسائل الرجال و مکاتباتهم اباالحسن الثالث (ع)،[۲۱] طومار نگاریهایی در بین بعضی اصحاب امام هادی(ع) با وی را، که غالبا شامل مسائل شرعی میباشد، گرد آورده میباشد.
اسم بعضا از این اشخاص در منابع حدیثی دیگر آمده میباشد که عبارتاند از:
حسن بن صاحب[۲۲]
محمد بن جزک[۲۳]
حسین بن علی بن کیسان صنعانی[۲۴]
ایوب بن نوح[۲۵]
محمدبن سرو[۲۶]
علی بن ریان بن صلت[۲۷]
مسجد النبی کوهسنگی مشهد: تاریخچه و نقش در مناسبتهای مذهبی